اما وقتی تو نشنیدی لال میشوم بازهم
(1)
من تاب را بستم درخت تنها نماند !
و تو به شیطنت
چقدر تاب خوردی!!
آخر سر شاخه شکست!!!
(2)
دست در دست هم - پیاده
کمی سکوت می زنیم!
دیگر اعتمادی به حرف ها نیست!
(3)
حس و حالم را به کوه گره میزنم
شاید آرش
کمانی به من بخشید ....
(4)
نشستی گریز آلود
حوصله را
از فنجان قهوه ات سر می برد ...
(5)
هوا اگر سرد باشد
دوست داشتنی تر بغلت میکنم ...
چتر که نداریم!
چه خوب!!
یک دل سیر باهم سرما می خوریم ...
(6)
اگر گریه کردن را مردانگی میدانی
چشم های عروسکی برای خود می گذارم!!!
شاعر:خودم
مثل همیشه ...
10 .20 . 30. 40 ... را (به کلک) جوری شمردم
که قرعه به نام تو بیفتد!
و باز تو گرگ شدی ...
من هم اسیر بالا بلندای گریز !!
غافل از اینکه
-تو از همان پایین هم- تمام پنیر مرا دزدیدی!!!
نویسنده: خودم
باز امشب در خودم حیران شدم
بی تو بی ایمان و سرگردان شدم
باز اشکم رهسپار شب شده
نام تو ورد زبان و لب شده
هرچه گفتم من همه یک ترس شد
سیلی تقدیر من یک درس شد
ترسی از گستاخی-این زندگی
جام چشمم را شکستی پیش ازاین
جای من دیگر نباشد در زمین
من چه هستم ؟آسمانی بی فروغ
تو چه هستی؟ یک خیال و یک دروغ
قاپ زد عمر مرا این آرزو
من شدم در پیش تو بی آبرو
خنده از من روی برگردانده است
گریه های من تو را خندانده است
سالها را در خیالت سوختم
این دو لب را از بیانش دوختم
باز می خواهی خیال من شوی
علّت این حسّ و حال من شوی
کاش می شد تا تو را انفاق کرد
گوشه ای خوش بودو قلیان چاق کرد
کاش گاهی یاد می کردی مرا
با پیامی شاد می کردی مرا
کاش من فصل بهاری داشتم
از خودم راه فراری داشتم
غرق لذّت ها شدی این روزها
دوستم من تا ابد با یک صدا
با صدایی مهربان و بی ریا
گرچه ما را گاه غمگین می کنی
روی ما تنبیه، تمرین می کنی
با کنایه گاه توهین می کنی
پشت سر ما را تو نفرین می کنی
لیک بازم خاک راهت می شوم
ناظر آن روی ماهت می شوم
پرس و جو کردم تو را من از خدا
روز و شب گشتم میان واژه ها
واژه ای در وصف تو پیدا کنم
سایبانی روی دل بر پا کنم
جمله ای از اشتیاق انشاء کنم
زیر آن با اشک خود امضاءکنم
حال فصل رگ بریده می رود
فصل رنگ و رو پریده می رود
کو بهاری تا بهار من شود؟
دوستی که بی قرار من شود؟
مرحبا ای دل اگرچه خسته ای
دست هر دل را تو آسان بسته ای
حجم یک جمله بر این دل سنگ شد
تا ابد این دل برایت تنگ شد
باز اشکم رهسپار شب شده
نام تو ورد زبان و لب شده
هرچه گفتم من همه یک ترس شد
سیلی تقدیر من یک درس شد
ترسی از گستاخی-این زندگی
التماسی از سر افتادگی
جام چشمم را شکستی پیش ازاین
جای من دیگر نباشد در زمین
من چه هستم ؟آسمانی بی فروغ
تو چه هستی؟ یک خیال و یک دروغ
قاپ زد عمر مرا این آرزو
من شدم در پیش تو بی آبرو
خنده از من روی برگردانده است
گریه های من تو را خندانده است
سالها را در خیالت سوختم
این دو لب را از بیانش دوختم
باز می خواهی خیال من شوی
علّت این حسّ و حال من شوی
کاش می شد تا تو را انفاق کرد
گوشه ای خوش بودو قلیان چاق کرد
کاش گاهی یاد می کردی مرا
با پیامی شاد می کردی مرا
کاش من فصل بهاری داشتم
از خودم راه فراری داشتم
غرق لذّت ها شدی این روزها
در دل ما جا شدی ای بی وفا!
دوستم من تا ابد با یک صدا
با صدایی مهربان و بی ریا
گرچه ما را گاه غمگین می کنی
روی ما تنبیه، تمرین می کنی
با کنایه گاه توهین می کنی
پشت سر ما را تو نفرین می کنی
لیک بازم خاک راهت می شوم
ناظر آن روی ماهت می شوم
پرس و جو کردم تو را من از خدا
روز و شب گشتم میان واژه ها
واژه ای در وصف تو پیدا کنم
سایبانی روی دل بر پا کنم
جمله ای از اشتیاق انشاء کنم
زیر آن با اشک خود امضاءکنم
حال فصل رگ بریده می رود
فصل رنگ و رو پریده می رود
کو بهاری تا بهار من شود؟
دوستی که بی قرار من شود؟
مرحبا ای دل اگرچه خسته ای
دست هر دل را تو آسان بسته ای
حجم یک جمله بر این دل سنگ شد
تا ابد این دل برایت تنگ شد
شاعر: ققنوس
(1)
وسعت ترا به قلم می بخشم
خدا را چه دیدی!!!
شاید این بار
شعرم دریایی از آب در آمد ...
(2)
فرسنگ ها فاصله را ...
گاه انتظاری
سنگ باران می کند!
(3)
از من اصرار
از تو انکار !
دستانت را رو کن !
شاید فال چیز دیگری بگوید ...
(4)
گاه لازم است ... دور شوم!
با همه غرور
تا نگاهت
مردانگی ام را زیر سوال نبرد
ای کاش میدانستی
به پشتوانه ی عصا ایستاده ام ...
تمام بارم بر دوش ادعاست!
(5)
ژاکتی در دست ...
تمام کوچه های تنها را باشب قدم میزنمیم !
تا طلوع رفتن را هم من
و هم شب
از بریم ...
(6)
مرا بدون سیب وسوسه می کنی
که هر بار
در زمین فروتر میروم !
(7)
سکوهایی پست تر
سقوط را
از باورم جارو می کنند ....
(8)
خط دستانت
زیر آفتاب راه می رود
فالت را چگونه بخوانم؟!
(9)
باد که هیچ!
گرد باد هم تکانم نمی دهد!
و هنوز در هوای این سوالم:
"چگونه با هروزش صدایت تا خدا میروم؟"
(10)
به هر شکلی تو بخواهی
صدایم را نازک میکنم
و چهره ام را دلربا تر ...
آدم باش!!!
کمی وسوسه شو
انسانیت تو مرا خسته میکند!!!
(11)
کمی محبت
با کمی غرور ...
معجون خوبیست!
عااااااشقت میکند ....
بازم ممنوووووووون از آقای رفیق نیا
سلااااااااااااااملیکممممممممم
این آآآآآآآآپ برای تشکرررررررررررر ویژه از استاد اااااااااای مهربوووووووووون و عزیزمه که توی شعر و ... خلاصه این چیزااااااااااا بهم خیلیییییییی کمککککککککک کردن
اول از همهههههه استاد عزیزمممممم خانم علیزااااااااااده که لطفشووووووووون بسیاااااااار زیاد شامل حال من شده و من واقعااااااااااا عااااااااااشقشونم
البتهههههه الان به علت تغییر مکاااااااان زندگی و فاصله جغرافیایییییییییی که قلب من باورش نداره دیرررررررر به دیر میتونم روی ماااااااااهشونو ببینممممممم اما همیشه به یاااااااااادشونم
به قول یه شاااااااااعری که اسمش یادمممممم نی میگهههههههه:
میگهههههههه:اگر آمد شدن را ره ببندند همان راه محبت کی توان بست؟؟؟
و بعدشمممممم از استاد عزیز و مهربوووووووونم جناب آقای رفیق نیاااااااا که خیلیییییییی نسبت به من لطف داااااااااارن واز نوشته های من انتقااااااااد میکنن صمیمانه تشکررررررررر میکنم
راااااااااااااااااستی
آدرررررررس وب آقای رفیق نیا به ناااااام "زیر پای آیینه" تو لینکام هس بهتون پیشنهااااااااد میکنم که حتمااااااااا به وبشون سر بزنید و از شعراااااااااای زیباشون لذذذذذذذت ببرید ....
شنیدم خاااااااااانوم آقااااااااای رانندموووووووووون بیمارستااااااااااان بستری یه 
.........
.........بعد از دووووووستم میپرسممممممممم: آخییییییییییی ... آخه چراااااااااا رفته بیمااااااااارستان؟ ... مریییییییییض بوووووووووود؟؟؟
رفیقممممممممم میگهههههه : پ ن پ رفته با بیماااااااارا همدردی کنهههههههه
نگرااااااااان نباش!!!
پرسه هایم از تو دور تر نمیرود
تنها
به دورت می گردد ......
شاعر:آوا
شعرم باردار است!
و
ققنوسی در رااااااااه ........
شاعر:آوا
گول آوااااااااارگی ام را نخور!!!
زلزله را به لرزه در می آورمممممم!
وقتی
تو پشتم باااااااااشی
شاعر :آوا
نمی گذاااااااااری موهایت را گیس کنم!!!
و دوباره
خیاااااااال میبافممممممممم
تاریخ : یکشنبه 11 دی 1390 | نویسنده : آوا
یه سلاااااااااااااام شکلااااااااااااتی
تقدیم به تموووووووووم رفیقاااااااااای گلمممممممم که خیلیییییییییی بامرااااااااااام هستن و همیشه بهم سر میزنن و با نظرااااااااااای خوشگل خوشگلشوووووووووون منو خوشحال
مییییییییی کنن
تقدیم به تموووووووووم رفیقاااااااااای گلمممممممم که خیلیییییییییی بامرااااااااااام هستن و همیشه بهم سر میزنن و با نظرااااااااااای خوشگل خوشگلشوووووووووون منو خوشحال مییییییییی کنن ایندفه بر خلاف سری های قبل شعر و متن ادبی نذاشتممممممممم !!!
عوضش یه چند تا عکس باحاااااااال گذاشتم حالشوووووووووو ببرین ........
دم همتووووووووووون گرممممممم
امیدوااااااااااااااااارم لحظات شاد و باحااااااااالی رو تو وب من سپری کرده بااااااااااااااااااشین ................ ایشالاااااااااااااا همیشههههههههه ی همیشه شاااااااااااااااد باشین و از ته دل بخندییییییییییییییییین .................
واقعاااااااااااا هیچ مشکلییییییییی تو دنیا ارزش غصه خوووووووووووووردن و گریهههههههههه کردنو نداره
عااااااااااااااااااشق همتونم
تا آآآآآآآآآآآآآآپ بعدی
